انواع شبكه
شبکه محلی
شبکهٔ محدودهٔ محلی (LAN) یک شبکه رایانهای است که یک محدوده محلی، مثل یک دفتر کار یا خانه را پوشش میدهد. این اختلافی است که این شبکه با دیگر شبکهها همچون شبکه شخصی (PAN) یا، شبکه محدوده کلانشهر (MAN) یا، شبکه گسترده (WAN) دارد. LANها معمولاً از WANها سریعترند.
تاریخچه
قدیمیترین LAN معروف یعنی آرکنت، درسال 1977 میلادی توسط شرکت دیتاپوینت با هدف بوجود آوردن ارتباطی میان چندین دستگاه رایانهٔ دیتاپوینت مدل 2200 برای دسترسی به فضای ذخیرهسازی مشترکی بین آنها بوجود آمد. مانند تمامی شبکههای محلی اولیه، آرکنت فناوریای اختصاصی بود.
تلاشهای آیایایای برای همگونسازی در فناوریهای مختلف و متنوع با بوجود آمدن سری استانداردهای IEEE 802 نتیجه داد. هماکنون دو نوع فناوری سیمی برای شبکه محلی وجود دارد: اِتِرنِت (Ethernet) و حلقه علامتی (Token ring). همچنین امروزه گونهٔ بیسیم این شبکه نیز با استاندارد IEEE 802.11x و نام تجاری وای-فای برای کاربران سیار وجود دارد.
سازوکار فیزیکی
هنگامی که اترنت بکار میرود معمولاً رایانهها به یک هاب یا یک سوئیچ متصل میشوند. در این حالت یک ساز و کار انتقال فیزیکی سیگنالها برقرار میگردد. پروتکل درخت پوشا اغلب برای نگهداری یک شبکه با همبندی بدون حلقه (loop free) با یک LAN و بویژه نوع اترنت آن بکار میرود.
تعدادی قراردادهای شبکه از جمله TCP/IP میتوانند از سازوکار ابتدایی انتقال فیزیکی استفاده نمایند. در این حالت DHCP بهترین راه حل جهت تنظیم پویای نشانی آیپی است تا اینکه آنها بصورت ثابت تنظیم گردند.
تاریخچه
قدیمیترین LAN معروف یعنی آرکنت، درسال 1977 میلادی توسط شرکت دیتاپوینت با هدف بوجود آوردن ارتباطی میان چندین دستگاه رایانهٔ دیتاپوینت مدل 2200 برای دسترسی به فضای ذخیرهسازی مشترکی بین آنها بوجود آمد. مانند تمامی شبکههای محلی اولیه، آرکنت فناوریای اختصاصی بود.
تلاشهای آیایایای برای همگونسازی در فناوریهای مختلف و متنوع با بوجود آمدن سری استانداردهای IEEE 802 نتیجه داد. هماکنون دو نوع فناوری سیمی برای شبکه محلی وجود دارد: اِتِرنِت (Ethernet) و حلقه علامتی (Token ring). همچنین امروزه گونهٔ بیسیم این شبکه نیز با استاندارد IEEE 802.11x و نام تجاری وای-فای برای کاربران سیار وجود دارد.
سازوکار فیزیکی
هنگامی که اترنت بکار میرود معمولاً رایانهها به یک هاب یا یک سوئیچ متصل میشوند. در این حالت یک ساز و کار انتقال فیزیکی سیگنالها برقرار میگردد. پروتکل درخت پوشا اغلب برای نگهداری یک شبکه با همبندی بدون حلقه (loop free) با یک LAN و بویژه نوع اترنت آن بکار میرود.
تعدادی قراردادهای شبکه از جمله TCP/IP میتوانند از سازوکار ابتدایی انتقال فیزیکی استفاده نمایند. در این حالت DHCP بهترین راه حل جهت تنظیم پویای نشانی آیپی است تا اینکه آنها بصورت ثابت تنظیم گردند.
اتصالات بهم پیوسته شبکههای محلی میتواند یک شبکهٔ گسترده را تشکیل دهند. همچنین یک مسیریاب برای اتصال شبکههای محلی به یکدیگر به کار گرفته شود.
شبکه شخصی
شبکهء شخصی (PAN) یک شبکه رایانهای است برای برقراری ارتباط بین دستگاههای مختلف رایانهای (مانند تلفن، دستیار شخصی دیجیتالی) که محدود به یک نفر میشود. این دستگاهها ممکن است متعلق به شخص مورد نظر باشد یا نباشد. دسترسی به این نوع شبکه عموماً به چند متر محدود میشود.
یک شبکهء شخصی میتواند برای ارتباط بین چندین وسیله با یکدیگر و یا اتصال به یک شبکه سطح بالاتر و اینترنت بکار رود.
چنین شبکههایی ممکن است دارای همبندی نوع گذرگاهی (Bus) باشند و از سیم و با استانداردهای USB و Firewire کار کنند. نوعی دیگر از این شبکهها بیسیم هستند و از طریق فناوریهای بیسیم مانند ارتباط دادهای مادونقرمز (IrDA) و بلوتوث ارتباط برقرار میکنند.
بهعنوان مثال یک شبکهء شخصی که از فناوری Bluetooth استفاده میکند - و با نام عمومی پیکونت (piconent) نیز خوانده میشود - از ۸ دستگاه فعال تشکیل میگردد که در یک رابطهء فرادست-فرودست (master-slave) با یکدیگر قرار میگیرند (در حالت Parked این تعداد میتواند تا ۲۵۵ دستگاه باشد). اولین دستگاه در پیکونت بهعنوان فرادست و سایر ابزارها به عنوان فرودست با دستگاه فرادست ارتباط دارند. یک پیکونت معمولاً در حدود ۱۰ متر برد دارد، البته در شرایط ایدهآل این برد میتواند تا ۱۰۰ متر نیز برسد.
یک شبکهء شخصی میتواند برای ارتباط بین چندین وسیله با یکدیگر و یا اتصال به یک شبکه سطح بالاتر و اینترنت بکار رود.
چنین شبکههایی ممکن است دارای همبندی نوع گذرگاهی (Bus) باشند و از سیم و با استانداردهای USB و Firewire کار کنند. نوعی دیگر از این شبکهها بیسیم هستند و از طریق فناوریهای بیسیم مانند ارتباط دادهای مادونقرمز (IrDA) و بلوتوث ارتباط برقرار میکنند.
بهعنوان مثال یک شبکهء شخصی که از فناوری Bluetooth استفاده میکند - و با نام عمومی پیکونت (piconent) نیز خوانده میشود - از ۸ دستگاه فعال تشکیل میگردد که در یک رابطهء فرادست-فرودست (master-slave) با یکدیگر قرار میگیرند (در حالت Parked این تعداد میتواند تا ۲۵۵ دستگاه باشد). اولین دستگاه در پیکونت بهعنوان فرادست و سایر ابزارها به عنوان فرودست با دستگاه فرادست ارتباط دارند. یک پیکونت معمولاً در حدود ۱۰ متر برد دارد، البته در شرایط ایدهآل این برد میتواند تا ۱۰۰ متر نیز برسد.
شبکه کلانشهری
شبکه محدوده کلانشهری یا MANها شبکههای رایانهای بزرگی هستند که معمولاً گستره وسیعی مانند شهر یا دانشگاه را پوشش میدهند. در این گونه شبکه معمولاً از اتصالات فیبر نوری برای پیوند دادن استفاده میکنند.
برای نمونه یک دانشگاه یا دانشکده میتواند یک MAN داشته باشد که از بهم پیوستن چندین شبکه محلی (LAN) در مساحتی در حدود چندین هکتار تشکیل شده باشد. آنها از طریق شبکه MAN خود میتوانند با بهره گیری از یک شبکه محدوده گسترده (WAN) به سایر دانشگاهها و اینترنت دسترسی داشته باشند.
برخی از فناوریها که برای این منظور بکار میروند عبارتاند از حالت ارسال ناهمزمان (ATM)، یا میانای انتشار فیبری داده (FDDI)، و خدمات دادهای چندمگابیتی کلیددار (SMDS). این فناوریهای قدیمی در حال تغییر هستند و قرار است MANهایی با فناوری بر مبنای اترنت گیگابیت (gigabit ethernet) جانشین آنها گردد.
برای نمونه یک دانشگاه یا دانشکده میتواند یک MAN داشته باشد که از بهم پیوستن چندین شبکه محلی (LAN) در مساحتی در حدود چندین هکتار تشکیل شده باشد. آنها از طریق شبکه MAN خود میتوانند با بهره گیری از یک شبکه محدوده گسترده (WAN) به سایر دانشگاهها و اینترنت دسترسی داشته باشند.
برخی از فناوریها که برای این منظور بکار میروند عبارتاند از حالت ارسال ناهمزمان (ATM)، یا میانای انتشار فیبری داده (FDDI)، و خدمات دادهای چندمگابیتی کلیددار (SMDS). این فناوریهای قدیمی در حال تغییر هستند و قرار است MANهایی با فناوری بر مبنای اترنت گیگابیت (gigabit ethernet) جانشین آنها گردد.
شبکه گسترده
Wide area network
شبکهٔ گسترده (WAN) یک شبکه رایانهای است که محدودهٔ جغرافیایی نسبتاً بزرگی مانند یک استان یا ایالت و حتی محدودههای جغرافیایی گستردهتری را پوشش میدهد. از همین دیدگاه، این شبکه با شبکه شخصی، یا شبکه محدوده کلانشهر، یا شبکه محلی فرق میکند. معروفترین شبکهٔ گستردهٔ جهان، اینترنت است.
شبکههای گسترده برای ارتباط بین شبکههای محلی استفاده میشوند، که به این وسیله کاربران و رایانههایی در یک مکان میتوانند به کاربران و رایانههایی در جای دیگر اتصال پیدا کنند.
بسیاری از WANها انحصاراً برای سازمان و یا شرکتی خاص طراحی شدهاند و خصوصی میباشند، باقی اغلب توسط شرکتهای ارائه کنندهٔ خدمات اینترنت (ISP) ایجاد شدهاند تا از طریق شبکه LAN یک سازمان بتوانند به آنها خدمات اتصال به شبکهٔ جهانی اینترنت را ارائه نمایند.
شبکههای گسترده اغلب توسط خطوط اجارهای ساخته میشوند.
تعدادی قرارداد شبکه از جمله TCP/IP میتوانند از مکانیسم ابتدایی انتقال فیزیکی استفاده نمایند. پروتکلهای دیگر شامل اِکس ۲۵، یا حالت انتقال غیرهمزمان و frame relay میتوانند برای شبکههای گسترده بکار روند.
پس از فراهم شدن اینترنت در یک شبکهٔ گستردهٔ پرسرعت، نیاز به یک شبکهٔ خصوصی از خطوط اجارهای تحت مالکیت سازمانهایی که میخواهند مکانهایشان را به هم وصل کنند، بیش از پیش احساس میگردد. در این حالت اغلب از یک شبکه خصوصی مجازی استفاده میشود که فناوری رمزگردانی (Encryption) و سایر فناوریهایی که برای تضمین امنیت شبکهٔ سازمان بکار میروند در آن استفاده میگردد.
شبکهٔ گسترده (WAN) یک شبکه رایانهای است که محدودهٔ جغرافیایی نسبتاً بزرگی مانند یک استان یا ایالت و حتی محدودههای جغرافیایی گستردهتری را پوشش میدهد. از همین دیدگاه، این شبکه با شبکه شخصی، یا شبکه محدوده کلانشهر، یا شبکه محلی فرق میکند. معروفترین شبکهٔ گستردهٔ جهان، اینترنت است.
شبکههای گسترده برای ارتباط بین شبکههای محلی استفاده میشوند، که به این وسیله کاربران و رایانههایی در یک مکان میتوانند به کاربران و رایانههایی در جای دیگر اتصال پیدا کنند.
بسیاری از WANها انحصاراً برای سازمان و یا شرکتی خاص طراحی شدهاند و خصوصی میباشند، باقی اغلب توسط شرکتهای ارائه کنندهٔ خدمات اینترنت (ISP) ایجاد شدهاند تا از طریق شبکه LAN یک سازمان بتوانند به آنها خدمات اتصال به شبکهٔ جهانی اینترنت را ارائه نمایند.
شبکههای گسترده اغلب توسط خطوط اجارهای ساخته میشوند.
تعدادی قرارداد شبکه از جمله TCP/IP میتوانند از مکانیسم ابتدایی انتقال فیزیکی استفاده نمایند. پروتکلهای دیگر شامل اِکس ۲۵، یا حالت انتقال غیرهمزمان و frame relay میتوانند برای شبکههای گسترده بکار روند.
پس از فراهم شدن اینترنت در یک شبکهٔ گستردهٔ پرسرعت، نیاز به یک شبکهٔ خصوصی از خطوط اجارهای تحت مالکیت سازمانهایی که میخواهند مکانهایشان را به هم وصل کنند، بیش از پیش احساس میگردد. در این حالت اغلب از یک شبکه خصوصی مجازی استفاده میشود که فناوری رمزگردانی (Encryption) و سایر فناوریهایی که برای تضمین امنیت شبکهٔ سازمان بکار میروند در آن استفاده میگردد.
منبع
+ نوشته شده در شنبه ششم آذر ۱۳۸۹ ساعت 21:28 توسط
|